Wie wij zijn?

De trotse eigenaren van Manege/Pensionstal De Trenshoeve zijn Elias, Cilia en Marieke Peetoom. Dochter Anne Peetoom is na schooltijd ook altijd in de manege te vinden. Op deze pagina stelt iedereen zich persoonlijk aan u voor.

Naast de eigenaren vindt u op deze pagina ook informatie over diegenen die lessen geven op De Trenshoeve.

Elias Peetoom

Elias Peetoom geboren in 1952 en getogen op De Trenshoeve in Berkhout.

De Trenshoeve was een melkveehouderijbedrijf en mijn opleiding was ook in de koeien. Door de aankoop van een jonge haflinger ben ik als 14 jarige in aanraking gekomen met de paardensport.

Getraind werd er op een rijbaan in Bobeldijk bij de familie Moeijes en in de winter reden we bij onze instructeur De Hoon in een schuur die niet groter was dan 15x30m.

Het paardenvirus had me stevig in de greep en daardoor ben ik me gaan bekwamen in het paardenvak met het volgen van diverse cursussen op het gebied van toiletteren, mennen en het les geven.

Als lid van De Koggenruiters werd ik al snel een van de instructeurs en vele ouders van nu hebben de rijkunst van mij geleerd.

Soms komt er iets op je weg waardoor je leven een andere wending krijgt en dat gebeurde toen mijn vader plotseling kwam te overlijden en de melkveehouderijtak werd beëindigd. Cilia en ik gingen ons toen op een bedrijfsmatige paardenhouderij richten. Dit alles in een mooie stal en alleen een buitenbak. Nu, 2011, staat er een manegebedrijf waar we heel trots op zijn en waar vele ruiters op een diervriendelijke manier de paardensport kunnen beoefenen.

Mijn taak binnen De Trenshoeve is nu controle op het reilen en zeilen van het bedrijf, verder de aankoop en het bestellen van alle hulpmiddelen en hand- en spandiensten verrichten bij de lessen.

Ook richt ik mij nu op het welzijn van de paarden in het algemeen.

Cilia Peetoom

Hallo allemaal,

Mijn naam is Cilia Peetoom. Ik ben getrouwd met Elias Peetoom (alweer ruim 30 jaar) en wat de manege betreft ben ik verantwoordelijk voor het management en de PR . Het ontwerpen van de folders en de website en de bijhouding daarvan is een onderdeel van mijn taak. Met de paarden en de stallen op zich houd ik me niet bezig. Maar ik bewaak wel het overzicht over het financiële gedeelte. Geregeld ben ik dan ook op kantoor te vinden om de zakelijke belangen te behartigen.

Ik ben er trots op hoe De Trenshoeve er na de inspanningen van een aantal jaren is uit komen te zien. Dat is niet ten koste gegaan van de gemoedelijke sfeer die wij nastreven zowel voor de vaste pensionklanten als voor de ponyruitertjes die wekelijks de manege bezoeken.

De Trenshoeve is een volwaardig bedrijf geworden en heeft als doelstelling dat mens en dier zich daar prettig voelen. Een droom die werkelijkheid is geworden.

Marieke Peetoom

Hallo allemaal,

Mijn naam is Marieke Peetoom en samen met mijn vriend en onze kinderen woon ik in Berkhout.

De manege is van mijn ouders en ik kan me niet anders herinneren, dan dat ik tussen de paarden was en wilde rijden. Nog voordat ik kon lopen zat ik steevast bij mijn vader voorop het zadel en toen ik 3,5 was kwam de shetlander Polly in mijn leven.

Op 8 jarige leeftijd kwam de palomino Bibas op ons pad, van haar heb in ontzettend veel geleerd.  We reden zonder zadel, maar ook dressuur, viertal, buitenritjes, maar springen kon ze als de beste.

In 1999 was daar dan Luuk. Onze eerste kennismaking met de 2 jarige schimmelruin was niet zo gezellig. Op twee achterbenen kwam hij op ons af! Toen mijn vader met hem achter een hoge struik liep, heeft hij even verteld dat we zo niet getrouwd waren en liep Luuk mak als een lammetje achter hem aan de trailer in. Pas later vertelde m’n vader dat hij een week met een zere hand had rond gelopen…

Luuk verhuisde met ons mee naar de Trenshoeve en kwam bij de grote ruinen in het weiland te staan. Hij had exact 1 vierkante meter waar hij van ze mocht staan. Na een week hinnikte hij de longen uit zijn lijf dat hij zich voortaan ging gedragen.

En zo geschiedde, hij werd beleerd voor de wagen en een week voor zijn derde verjaardag, reed ik mijn eerste rondje door de bak.

Op 5 jarige leeftijd werden we voor het eerst Kringkampioen van Noord-Holland Noord in de klasse M1 en een half jaar later Regiokampioen in de klasse M2, met de bijbehorende afvaardiging naar de Indoor Kampioenschappen in Ermelo.

In 2004 en 2005 zijn we nogmaals Kring- en Regiokampioen geworden, in de klasse Z1 en Z2, met een prachtige 7e plaats op de Hippiade in de Z2. In februari 2006 heeft mijn zusje Anne Luuk van mij overgenomen.

Inmiddels had ik de door mijn vader gefokte Peter ook al onder het zadel en aan hem heb ik ontzettend veel te danken. Ik begon met hem te rijden toen hij al zadelmak was en we zijn na de B meteen Z1 dressuur gestart met direct een afvaardiging naar de Regiokampioenschappen op Wieringen. We eindigden in de middenmoot, maar werden wel door Marlies van Baalen gescout voor de Rabobank talentendag in Ermelo. Hier werden we geselecteerd voor de Regiotrainingen en waren we regiotalent.

Met Peter ben ik in 2008 Reserve Kringkampioen Z1 geweest, heb ik de eerste fase van de ORUN behaald en in 2009 de Niveau 3 en 2010 de Niveau 4 opleiding (tegenwoordig ORUN Wedstrijdsport Niveau 4) en les mogen hebben van o.a. Johan Hamminga, Tonnie Huberts en Bart Bax.

Ook met Nureyev, die ik te rijden kreeg van buurvrouw Sandra de Wit-Vis, heb ik mooie resultaten mogen behalen. Zo waren we reserve Kringkampioen in 2009 in de Z1 en mochten we starten op de Regiokampioenschappen dat voorjaar.

Helaas ben ik beide paarden binnen en jaar en 3 dagen verloren aan koliek.

Nureyev overleed op weg naar de operatie tafel en bleek niet meer te redden. Peter is vlak na de Orun opleiding in 2010 ontzettend ziek geworden. Een onbekende ziekte maakte zijn darmen poreus en na autopsie bleek dat hij een scheur van 20 centimeter in zijn blinde darm had.

Sportief gezien viel ik in een flink gat.

Gelukkig was in 2007 op 2 jarige leeftijd Golden Wonder K aangekocht. Nadat ik hem zadelmak had gemaakt, kreeg ik flinke vliegles van hem, met een behoorlijke blessure tot gevolg. Na 1,5 jaar niets met hem te hebben gedaan, won mijn nieuwsgierigheid het toch van de angst.

We hebben vanaf de L1 tot de Z1 mooie resultaten mogen behalen. Het ging niet altijd vanzelf, maar met zijn zeer correcte gangen en stoere voorkomen, werden we toch een mooie combinatie en geducht tegenstander op menig wedstrijd.

In januari 2017 is hij verkocht aan Cindy de Vries-Sneekes als voltigepaard en heeft hij al meerdere internationale voltigewedstrijden gelopen!

In 2007 werd uit Sitaram, de volle zus van Peter, Cascada, op vrijdag de 13e geboren. Cas is mijn oogappeltje.

Ik heb haar zelf beleerd en we starten zo af en toe een wedstrijd. Haar pittige karakter werkt niet altijd in ons voordeel, maar wat een talent heeft ze!

In 2011 heb ik ook de vosmerrie Tendora mogen rijden. Eigenlijk bedoelt als leerpaard voor mijn zusje, maar na 1 keer rijden was ik verkocht! We reden Z1 dressuur en Dora was mijn grote vriendin, maar door blessureleed heb ik haar niet lang onder het zadel gehad. In het voorjaar van 2013 werd ze afgekeurd voor de sport en heb ik haar laten dekken.

Hieruit kwam in 2014 J’adore, alias Sjakie. In augustus 2015 is Dora helaas ingeslapen nadat ze moeite kreeg met opstaan.

Net als met zijn moeder heb ik met hem J’adore een ontzettend leuke klik en is hij mijn grote vriend. Altijd blij en ondanks zijn grote van nu al ruim 1.75 is het net een grote pony.

Ik heb hem in het voorjaar van 2018 zadelmak gemaakt en we hopen op een mooie carrière in de sport.

Ik ben bijna elke dag wel een paar uur op de manege te vinden om les te geven en te trainen. De combinatie met de paarden en 2 kleine kinderen is soms een uitdaging, maar ik zou niets liever willen!

Voor aanmelden, vragen over de lessen, de indeling en afzeggingen kun je bij mij terecht.

Anne Peetoom

Ik ben Anne Peetoom, de jongste dochter van Elias en Cilia. Ik ben geboren in 1996. Momenteel volg ik de opleiding Diergezondheid & Management aan de Aeres Hogeschool Dronten en begin ik per september 2019 met mijn afstudeerjaar. Tijdens deze opleiding krijg ik modules gericht op management, maar ook op de gezondheid van dieren. Ik woon thuis en ga bijna dagelijks met m’n Ford Ka naar Dronten.

Ik heb leren paardrijden toen ik een jaar of 4 was op onze Shetlandpony Polly. Helaas is Polly in 2013 op 34-jarige leeftijd ingeslapen. Door de jaren heen heb ik verschillende manegepony’s gereden tot 2006. In februari 2006 begon ik met het rijden van onze topper Luuk, alias Super DeLuuks of Trenshoeve’s Luuk. Met Luuk begon ik in de dressuursport te rijden en hebben wij tussen de pony’s tot en met het Z2 gestart. Na 7 jaar tussen de pony’s te hebben gestart, zijn wij overgegaan tot het starten tussen de paarden als combinatie. Tussen de paarden hebben wij tot en met 2014 gestart, waarbij wij onder anderen op het Regiokampioenschap in het Z2 tussen de paarden hebben gereden. Ook hebben wij 3 keer in de ZZ-Licht wedstrijden gestart. Verder is Luuk een echte allround pony, die écht alles kan. Zo kan Luuk voor de wagen, beheerst hij vrijheidsdressuuroefeningen, freestyle, werk aan de hand, maar kunnen wij ook recreatieve ritjes rijden langs de weg, in het bos en op het strand. Inmiddels is Luuk met ‘pensioen’ en hoeft hij niet meer hard te werken. Wekelijks maken wij een wandeling of een buitenritje en rijden wij ook nog rustig aan in de bak.

Vanaf 2014 reed ik een tuigpaard bij, Max, ook wel Unexpected. Met Max ben ik begonnen in het L1 in 2015. In januari 2019 hebben wij onze laatste winstpunten gehaald in de Z1 en zijn wij overgegaan naar de Z2. Eind maart 2019 hebben wij onze laatste dressuurwedstrijd gereden in het Z2 met winst. Daarna is Max weer teruggegaan naar zijn eigenaresse.

Momenteel rijd ik het paard Haniki, of zoals wij hem noemen: Henry. Henry is geboren in 2012 en een nakomeling van de hengst Vic. Hij is bij ons gekomen als veulen van 3 weken, doordat zijn moeder plotseling was overleden. In de zomer van 2018 ben ik het avontuur aangegaan met Henry en ben ik hem gaan trainen. Veel downs en een aantal ups verder, beginnen wij steeds meer een team te vormen.

Wat ik in de toekomst echt wil gaan doen, weet ik nog niet zeker. Ik wil graag verder gaan in de paarden en de hippische sector. Maar ook vind ik het interessant om mijn hobby’s fotograferen en filmen te kunnen uitbreiden.

 

Astrid Scheewe

Astrid heeft een carrièreswitch gemaakt, waardoor zij in het vervolg geen lessen meer zal geven voor De Trenshoeve.
Hallo,
Wat leuk dat u even de tijd neemt om op de website rond te kijken.
Ik ben Astrid Scheewe en ben voor het eerst op het terrein van de familie Peetoom gekomen toen mijn ouders in Berkhout gingen wonen. Dat is nu al heel wat jaren geleden, ik geloof eind 2001. Ik zat toen nog in mijn opleidingsperiode op Deurne en deed daar de 4 jarige sport opleiding na mijn Havo hier in Hoorn. Ik kwam toen met mijn paard Oase hier te staan.
Met een Deurne diploma op zak heb ik op verschillende bedrijven gewerkt en op een daarvan mijn huidige partner leren kennen waarmee ik gelukkig samenwoon. Op dit moment geef ik op verschillende adressen les, onder andere ook op de Trenshoeve, en staat mijn paard nog steeds bij de familie Peetoom in pension. Alleen is dat nu wel een ander paard dan toen. Ze heet Wendelamunde, op stal beter bekend als Wendel. En iedereen weet dat ze een enorme knuffelkont is!
Ik hoop dat de website u nieuwsgierig maakt en dat ik u een keer mag begroeten in een van de lessen want hier rond kijken is leuk, maar in het echt toch veel gezelliger.
Met vriendelijke groet Astrid Scheewe

Roza

Ik ben Roza en ben de waakhond van De Trenshoeve.

Als puppy van 7 weken ben ik hier komen wonen in 2008. Ik ben een kruising tussen een Labrador en een Herder. Mijn oren zijn een beetje mislukt en soms ziet dat er komisch uit. In mijn jeugd was ik nog weleens stout en stal ik veel borstels, handschoenen en alles wat maar los lag uit de paardenstal en ik speelde daarmee tot het kapot was. Ook heb ik een MP3 spelertje kapot gekauwd en het waterleidinkje van de Amerikaanse koelkast. Nog nooit heb ik mijn vrouwtje zo in paniek gezien als toen!

Nu ben ik een héél brave en vooral trouwe hond. Ik let altijd heel goed op wat er allemaal gebeurt op de Trenshoeve en weet precies wie hier wel of niet thuishoort. Het liefst bewaak ik het overzicht vanuit de kantine. Daar zit ik veel op de stoel of lig op de bank en vandaaruit zie ik exact wat er buiten of wat er in de binnenbak gebeurt. Zo kan ik ook snel zien als er iemand komt die wat lekkers voor mij in zijn zak heeft.

Ik voel me helemaal thuis op de Trenshoeve en heb veel paarden als vriend. En soms als er menles is dan neem ik mijn kans waar en spring op de kar en rij dan lekker een paar rondjes mee. Dan voel ik de wind langs mijn oren suizen en dat vind ik een héérlijk gevoel.

De katten vind ik ook altijd leuk. De huiskatten, daar ben ik goede maatjes mee, maar o wee als ik in de manege een kat zie, dan komt mijn oerinstinct naar boven en jaag ik er keihard achteraan!

Maar als mijn vrouwtje aankomt mét de wandelschoenen aan, dan is voor mij het ultieme genietmoment aangebroken. Dan mag ik lekker mee het land in en als ik los mag, dan is het feest. Hazen en vogels opgelet! Het is gedaan met jullie rust. Roza komt eraan!

En zo brengt iedere nieuwe dag welweer een fijn moment. Aan het einde van de dag maak ik na het eten de restjes op. En als ik dat wil kan ik mij terugtrekken in mijn eigen hok, tot de volgende dag weer aanbreekt.

Ik kan op commando zitten en liggen en ook kruipen. Dat heb ik van Anne geleerd. Ik luister altijd heel erg goed naar mijn baasje, vrouwtje, Marieke en Anne en hoop nog lang de waakhond van de Trenshoeve te zijn.

Een poot van

Roza